يكديگر آميزش ايشان ضرور است ، و آميزشها باعث منازعات و مشاجرات مىشود ، پس ناچار است ايشان را از حاكمى كه رفع منازعات ايشان نمايد ، به نحوى كه حيفى و ميلى در حكم او نباشد ، و اگرنه به زودى يكديگر را مىكشند و فانى مىشوند ، و اگر اين حاكم تا مؤيّد از جانب خدا نباشد مأمون از حيف و ميل نيست ، و ايضا حكم موقوف است بر علم به خصوصيّات احكام ، و ظاهر است كه عقل بشرى احاطه به جميع خصوصيّات احكام نمىتواند نمود ، پس حاكم بايد مؤيّد به وحى باشد . فايدهء ثانيه در معجزه بدان كه دليلى كه عامّهء ناس به آن علم به نبوّت نبى به هم توانند رسانيد معجزه است ، و آن عبارت است از امر خارق عادت كه از مدّعى پيغمبرى ظاهر گردد ، و ديگران از اتيان به مثل آن عاجز باشند ، مانند عصا را اژدها كردن ، و مرده زنده كردن ، و ماه را شق كردن . و وجه دلالت معجزه بر نبوّت ظاهر است ، چه هرگاه شخصى دعوى نمايد كه من پيغمبر و فرستادهء خدايم ، و گواه بر حقيت من اين است كه فلان امر غريب را خدا بر دست من جارى مىكند ، و مطابق آنچه گفته به ظهور درآيد ، و آن كار خارج از طاقت بشر باشد ، علم به هم مىرسد كه آن شخص فرستادهء خدا است . همچنان كه هرگاه شخصى به حضّار مجلس پادشاهى بگويد كه من از جانب پادشاه مأمور شده‌ام كه شما را به فلان كار بدارم ، و شاهد بر صدق من آنكه پادشاه آن روزنه را سه مرتبه مىبندد و مىگشايد ، يا سه بار از تخت برمىخيزد و